Odwadnianie osadów w oczyszczalniach komunalnych – nowa technologia

Dzięki budowie dużej ilości oczyszczalni ścieków, w Polsce cały czas poprawia się sytuacja w zakresie ochrony wód gruntowych. Nie wszyscy jednak zdają sobie sprawę z tego, że naturalnym i nieuniknionym efektem pracy każdej oczyszczalni biologicznej jest osad ściekowy czyli produkt przemiany materii bakterii pracujących w oczyszczalni. Jego przetwarzanie i zagospodarowywanie potrafi przysporzyć eksploatatorom sporej ilości kosztów i problemów, ponieważ zwykle odbywa się bardzo tradycyjnymi metodami. Z reguły oznacza to inwestycję w wirówkę lub prasy. Warto zapoznać się z prostszą alternatywą. Proponowana technologia odwadniania osadów z oczyszczalni ścieków polega na ich odsączaniu w elastycznych kontenerach filtracyjnych (duże worki) wykonanych z tkaniny przypominającej geowłókninę. (Geotube) Tkanina ta zapobiega również ponownemu pochłanianiu wilgoci pochodzącej z opadów atmosferycznych w trakcie procesu odwadniania. Z tego względu nie jest koniczne jakiekolwiek zadaszanie. Instalacja zbiorników wymaga tylko prostego przygotowania terenu i wykonania minimalnych robót instalacyjnych, lecz nie wymaga zakupu drogich urządzeń ani wykonania innych robót budowlanych. System nie wymaga ogrzewania, przesypywania ani mieszania ani doprowadzania energii w żadnej innej formie. Dłuższe przetrzymanie osadów w zbiornikach jest elementem technologicznym a nie składowaniem / magazynowaniem osadu, które podlegałoby nadzorowi sanitarnemu.

Kontenery te ułożone są na płaskim uszczelnionym podłożu, następnie warstwie odsączającej będą napełniane osadem o dowolnym uwodnieniu. Podłoże może być wykonane jako folia plastikowa z brzegami uniesionymi za pomocą podsypanej ziemi lub ułożonych worków z ziemią. W jednym z rogów należy pozostawić kanał prowadzący do pompowni lub studzienki kanalizacji prowadzącej ponownie do oczyszczalni. Tkanina filtracyjna zatrzyma części stałe osadu umożliwiając jednocześnie odpływ wody/ odcieku.

Parametry uzyskiwanego odcieku sięgają 50- 100 mg ChZT. Część tego odpływu może być wykorzystana do celów technologicznych – rozcieńczenie podawanego polielektrolitu.

Dla uzyskania właściwego poziomu odwodnienia niezbędne jest dodawanie polielektolitu do osadów kierowanych do zbiorników, w ilościach podobnych do stosowanych przy prasie lub wirówce. Reakcja z elektrolitem odbywa się w warunkach mieszania statycznego, i zachodzi zarówno w rurociągu osadów pomiędzy miejscem podania polimeru a samym kontenerem, jak również wewnątrz kontenera.

Poziom odwodnienia osadów osiąga 18-20% suchej masy, zależy od czasu odwadniania i rodzaju osadu kierowanego do odwodnienia. Wymagane jest więc wykonanie próbnych instalacji w celu jednoznacznego ustalenia stopnia odwodnienia. Niezbędny stopień odwodnienia osadu powinien być określony w zależności od dalszej technologii jego obróbki lub końcowej jego utylizacji.

Rozwiązanie to nadaje się również do zastosowania w niewielkich oczyszczalniach ścieków położonych na terenie wiejskim.

Technologia ta dobrze sprawdza się w sytuacjach gdzie:

1 oczyszczalnia podlega dużym sezonowym  zmianom obciążenia wynikłych np. z przyjazdu turystów lub z sezonowości produkcji podłączonych zakładów. W takim przypadku worki mogą rozwiązać szczytowe zapotrzebowanie na usługę odwadniania osadów

2 w przypadku remontów instalacji  odwadniania osadów lub zbiorników zagęszczania osadów

3 jako rozwiązane awaryjne

Skontaktuj się z autorem w sprawie powyższego tekstu:

Twoje imie (wymagane)

Twoj adres poczty elektronicznej (wymagane)

Temat

Treść wiadomości

Comments are closed.