Oczyszczalnie, ekologia, inżynieria środowiska

W Bydgoszczy będzie proces o brudny śnieg. Bydgoszczanie składają do prokuratury zawiadomienie o możliwości popełnienia wykroczenia przez prezydenta Bydgoszczy. Chodzi o hałdy brudnego śniegu na terenie miasta.

Art. 40 ustawy Prawo Wodne mówi: „zabrania się spływania do wód śniegu wywożonego z terenów zanieczyszczonych, a w szczególności z centrów miast, terenów przemysłowych, terenów składowych, baz transportowych, dróg o dużym natężeniu ruchu wraz z parkingami”.
Chodzi o zawartość chlorku soli i chlorku wapnia, który jest bardzo szkodliwy dla ekosystemu, roślin, ryb. Zawartość ropopochodnych, smarów i innych zanieczyszczeń miejskich również nie nastraja optymistycznie. Najlepiej byłoby to rozpuścić i wyczyścić w oczyszczalni ścieków. Na podstawie lektury stron:

http://www.rybobranie.pl/wiadomosci/2923/24/wrzucaja_snieg_do_rzeki_a_to_szkodzi_rybom

http://szczecin.gazeta.pl/szczecin/1,34959,7474149,Snieg_jak_sciek_prosto_do_rzeki.html

http://www.gazetalubuska.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20100209/POWIAT22/760857671

sądzę że zjawisko ma charakter masowy w całej Polsce. Matka Natura poradzi sobie jak zwykle na wiosnę??

February 16th, 2010 | Tags: Bydgoszcz, gospodarka wodna, ropopochodne, smary, śnieg, zanieczyszczenia, Złocieniec | Category: Uncategorized | Comments (1)

Trwa konferencja Helcom. Duża ilość utytułowanych uczestników, deklarowane wsparcie polityczne, i co najważniejsze, ponoć mają być konkretne działania. Premier Finlandii zobowiązał się do przywrócenia fińskich archipelagów do dobrego stanu. Oznacza to, że Finowie, kojarzeni ze skandynawską ekologią mają także niemało rzeczy do poprawki.
Kaliningrad z kolei zobowiązał się do zbudowania oczyszczalni ścieków. Dzięki temu 423 tys ludzi nie będzie zrzucać swoich ścieków do morza. Już niedługo także Warszawa uruchomi rozbudowaną oczyszczalnię Czajka. Jej brak jest jakby żenujący kulturowo i cywilizacyjnie, nie mówiąc o spustoszeniu czynionym w wodach Wisły.

EUTROFIZACJA

Bałtyk jest absorbentem przerażającej ilości związków azotu i fosforu zrzucanych rzekami, jako spłukane nawozy sztuczne (kraje bogate wysoko rozwinięte), jako nieoczyszczone ścieki (kraje mniej rozwinięte)i inne. Wywołany tym wzrost żyzności wspomaga proces eutrofizacji czyli rozwoju biomasy. W efekcie, w ciepłych miesiącach roku na coraz większych obszarach zakwitają algi. Nie dość że grożą poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi dla osób, które napiłyby się wody z algami, to ich gnijące szczątki opadają na dno przyczyniając się do tworzenia pustyni tlenowych. Beztlenowy rozkład odbywa się przy pomocy bakterii beztlenowych, które wytwarzają siarkowodór. (zupełnie jak w szambie lub drenażowej oczyszczalni przydomowej bez natleniania, wystarczy podnieść pokrywę, gdyby ktoś miał wątpliwości)

Są jeszcze dwie istotne kwestie, które poważnie zagrażają Bałtykowi:

Po pierwsze, ryzyko katastrofy ekologicznej wynikającej z katastrofy statków. Coraz gęstszy ruch statków. wzrastające ilości transportowanej ropy stwarzają bardzo poważne ryzyko takiego wypadku.

Po drugie, na dnie morza Bałtyckiego zalegają duże ilości toksycznych substancji, a konkretnie broni chemicznej. Wielu żeglarzy słyszało historie opowiadane przez rybaków o chemikaliach wyławianych od czasu do czasu w okolicach Bornholmu. Po wielu latach, pod wpływem upływu czasu i ciśnienia, substancje te przybierają postać cuchnącej galarety oblepiającej sieci używane do połowów. Ich wyciągnięcie na pokład grozi utratą życia lub zdrowia wskutek zatrucia. Jakby tego było mało, w okolicach lutego prasa doniosła o ujawnieniu w Szwecji afery dotyczącej skażenia Bałtyku. Wg portalu Nuclearpowerdaily.com szwedzki były agent wywiadu wojskowego sfrustrowany brakiem reakcji swojego rządu ujawnił fakt topienia w pobliżu Gotlandii (Są to wody szwedzkie) pojemników z bronią chemiczną, oraz odpadów nuklearnych. Ta sprawa jest bulwersująca i mam nadzieję że będzie mieć ciąg dalszy. Czas pokaże czy ta konferencja to kolejna okazja do wygłoszenia rozmaitych deklaracji, czy też zaczną się jakieś konkretne działania.
A co Ty możesz zrobić w sprawie czystszego Bałtyku?
W myśli zasady myśl globalnie działaj lokalnie, zastanów się czy możesz zrobić coś dla tego morza, nawet jeśli mieszkasz setki kilometrów od jego brzegu. Należy zainteresować się jak wygląda gospodarka wodno-ściekowa na obszarze Twojej gminy. Miasta. Czy wciąż działają zakłady przemysłowe zrzucające do rzek ścieki płacąc za to kary (znaczy że im się opłaca). Czy lokalna oczyszczalnia ścieków działa prawidłowo, czy jest wystarczajaca na potrzeby lokalnej społeczności? Czy istnieją i realizowane są plany związane z przyszłą jej rozbudową? Jeśli sam masz oczyszczalnię przydomową, czy wiesz jak działa i czy spełnia obowiązujące normy? Jeśli teraz zaczniemy działać, zmiany zobaczymy nie szybciej niż za kilkanaście-kilkadziesiąt lat.

February 14th, 2010 | Tags: Bałtyk, eutrofizacja, katastrofa, Morze Bałtyckie, Ramowa Dyrektowa Wodna, rozkład beztlenowy, zarastanie | Category: Uncategorized | Leave a comment

Pytanie czytelniczki:

“Użytkuję przydomową oczyszczalnię ścieków z drenażem rozsączającym. Przeszukiwałam zasoby internetowe, ale nigdzie nie znalazłam odpowiedzi na dręczące mnie wątpliwości. W kociej kuwecie stosuję ekologiczny “żwirek” z włókien drewnianych. Czy wrzucając do kanalizacji kocie odchody z przyklejonym do nich żwirkiem nie spowoduję zamulenia poletka rozsączejącego, zatkania drenażu?”

Odpowiedź:

Szanowna Pani,

Żwirek z trocin, o którym Pani wspomina jest dodatkowym obciążeniem dla bakterii, podobnie jak resztki jedzenia w zlewie i wszystko to co jest materią organiczną biodegradowalną.

Wg naszej wiedzy, oczyszczalnia drenażowa ma podstawową wadę polegającą na tym że  z czasem drenaż przestaje funkcjonować zapychany wlasnie drobinkami substancji ściekowych.  Sprawnośc osadnika w oczyszczaniu ścieków jest bowiem nieduża (zaledwie ok 40%), natomiast właściwe procesy biologiczne zachodzą w drenażu, dokładnie mówiąc w gruncie wokół drenażu, bo tam tworzy się flora bakteryjna. Czyli oczyszczanie zachodzi bardziej w działce właściciela niż w samym urządzeniu. Część substancji stałych trafia do drenażu skutkiem wyżej opsianej niesprawności osadnika, zamiast zostać wyciągniętych przez szambiarkę z osadnika wstępnego, gdzie trafiłyby z powrotem z bioreaktora oczyszczalni. Również brak natleniania w takiej oczyszczalni sprawia że procesy mają charakter beztlenowy czyli z czasem wzrasta ryzyko powstawania nieprzyjemnych zapachów wydobywających się z drenażu.

Z tego względu sugerowałbym maksymalne ograniczenie ilości materii trafiającej do ścieków czyli: założyć sitka wyłapujące ze zlewu resztki jedzenia, zgarniać resztki z talerzy do kosza przed ich myciem, nie wsypywać do zlewu okruszków ze stołu itp. zdecydowanie przedłuży to żywotność drenażówki bo będzie mieć mnieszy ładunek substancji stałych.
Na koniec dodam, że wiele osób decyduje się na modernizację oczyszczalni  drenażowej w taki sposób, że istniejącą oczyszczalnię traktuje jako osadnik wstępny, z niej ścieki przekierowywane są do “prawdziwej” oczyszczalni z dyfuzorem napowietrzającym,  i z bioreaktorem. Do drenażu trafiają wtedy ścieki oczyszczone do praktycznie takiego poziomu, że nie pachną i nadają się do podlewania i mycia samochodu. W ten sposób Pani grunt nasączany będzie za pomocą drenażu nie ściekami, ale oczyszczoną substancją około stukrotnie czystszą od tego co trafia do gruntu obecnie.

W wielu krajach europejskich oczyszczalnie drenażowe nie są już dopuszczone, ze względu na niekorzystne zjawiska powyżej opisane

January 23rd, 2010 | Tags: bioreaktor, drenaż, kot, oczyszczalnia, oczyszczalnia drenażowa, osad, osadnik, przydomowa, rozkład beztlenowy, żwirek | Category: Uncategorized | Leave a comment

Jako ciekawostka technologiczna- zamieszczam link do filmu pokazującego budowe takiej oczyszczalni. Wydajność systemu to 150 metrów sześciennych dziennie. System oczyszcza ścieki komunalne z osiedla pracowników rafinerii liczącego 500 osób. Zwraca uwagę prostota rozwiązania, niewielki rozmiar instalacji. Takie oczyszczalnie stanowią modyfikację znanej od dziesięcioleci koncepcji osadu czynnego, sprawdzając się bardzo dobrze w sytuacji wahań ilości i składu ścieków, czyli tego co typowy “osad czynny” niezbyt lubi.
Jest to doskonałe rozwiązanie dla małych miejscowości, gdzie prowadzenie kolektora ściekowego do dużej oczyszczalni jest zbyt drogie.

January 22nd, 2010 | Tags: biologiczna, bioreaktor, BZT, ChZT, decentralizacja oczyszczania, kanalizacja, koszty oczyszczalni, koszty oczyszczania ścieków, oczyszczalnie, złoże zanurzone | Category: Uncategorized | Leave a comment

Telewizja  TVP Szczecin zamieściła na stwojej stronie bulwersujący materiał:

http://ww6.tvp.pl/244,20091220949880.strona

W Łazach zbudowano kanalizację. Jak to zwykle bywa za pieniądze unijne. Kij ma jednak dwa końce. Wzrost wartości nieruchomości (domniemany wskutek podłączenia do sieci kanalizacyjnej). Nikt jednak nie zdawał sobie sprawy, że pociągnie to takie wydatki dla mieszkańców związane z poniesieniem tzw opłaty adiacenckiej. Na filmie widać właścicielkę pensjonatu, która rozważa zwinięcie interesu z powodu konieczności uiszczenia opłaty w wysokości około 100 tys PLN (tak twierdzi). Myślę, że to nie koniec “atrakcji” dla mieszkańców. Od teraz musza się liczyć z tym, że będą ponosić opłaty za ścieki i utrzymywać kanalizację i oczyszczalnię. Jest to typowo turystyczna okolica, zatem po sezonie każdy grosz jest na wagę złota. A można było inaczej – można było zaprojektować rozproszony system oparty na oczyszczalniach przydomowych, zwłaszcza takich, które potrafią pracować przy niskich poziomach obciążenia poza sezonem, takich jak systemy na złożu zanurzonym.Takie systemy są dużo tańsze w eksploatacji dla małych miejscowości niż tradycyjna kanalizacja.

Przepisy dotyczące opłat adiacenckich zawarte są w Ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, art. 143 do 148 — udziału w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej.

Możesz skontaktować się z autorem powyższego tekstu za pomocą tego formularza:

December 21st, 2009 | Tags: fundusze, kanalizacja, koszt, koszty, Mielno, oczyszczalnie przydomowe, opłata adiacencjka, przydomowe, Łazy | Category: Uncategorized | Leave a comment

Flotacja to jeden z procesów technologicznych używanych przy oczyszczaniu wody i ścieków, mających na celu separację frakcji lżejszych od cieczy. Substancje lżejsze od wody (na przykład tłuszcz) mają tendencje do formowania kożucha na powierzchni wody, gdzie można je łatwo usunąć. Często jednak to naturalne zjawisko jest niewystarczające ponieważ zależy nam na separacji substancji o ciężarze właściwym zbliżonym do wody, które po prostu unoszą się w toni, lub też potrzebny byłby zbyt długi czas na ich samorzutne dotarcie do powierzchni jest zbyt długi. Istnieje również możliwość wyflotowania substancji o ciężarze właściwym większym niż ciężar wody, za pomocą odpowiednich modyfikacji procesu flotacji.
W przypadku substancji znacznie lżejszych można mówić o flotacji naturalnej, w przypadku substancji zbliżonych, gdzie poddaje się je zabiegom fizycznym/chemicznym mamy do czynienia z flotacją wspomaganą, natomiast w przypadku substancji cięższych, które unoszą się dzięki połączeniu z mikropęcherzykami mamy do czynienia z flotacją wymuszoną
Flotacja DAF (Dissolved Air Flotation) polega na wprowadzeniu do cieczy mikropęcherzyków powietrza o niewielkiej średnicy około 40-50 mikrometrów. Pęcherzyki te przywierają do cząstek stałych w toni i wypływają wraz z nimi na powierzchnię cieczy, tworząc kożuch, który zbierany jest z powierzchni cieczy w oddzielnym procesie technologicznym.

Uśrednione i uprzednio oczyszczone mechanicznie ścieki trafiają do przepływowego, rurowego układu koagulacji-flokulacji. (jest on widoczny na zdjęciach pod wanną flotatora). Często stosowanym koagulantem jest roztwór chlorku żelaza lub siarczanu żelaza. Dzięki procesowi koagulacji usuwanie koloidów jest znacznie skuteczniejsze metodami mechanicznymi. Ze względu na to, że koagulacja powoduje zmianę odczynu pH w ściekach, niezbędne jest dozowanie sody kaustycznej w celu ponownego przywrócenia pożądanych wartości. Do ścieków dozowany jest również polielektrolit, który wspomaga proces flokulacji, czyli formowania zanieczyszczeń w kłaczki zawiesiny.
Tak przygotowane ścieki gotowe są do procesu flotacji odbywającego się w głównym zbiorniku.

Upraszczając, flotator DAF składa się ze zbiornika w którym odbywa się proces flotacji, na dnie
którego znajdują się dyfuzory drobnopęcherzykowe, oraz z systemu zbierania piany.
Precyzja wykonania wanny flotatora oraz sposób wytwarzania pęcherzyków decydują o skuteczności flotacji, ponieważ bardzo istotne jest aby ciecz we flotatorze znajdowała się w warunkach przepływu laminarnego a nie turbulentnego. Dzięki temu nie rozrywa się kłaczków substancji, które wytworzyły się na wcześniejszym etapie koagulacji).

Dobrze skonstruowany i wykonany flotator umożliwia zatem uzyskanie lepszych parametrów technologicznych, czyli oszczędności na chemikaliach dozowanych w procesie oczyszczania.
Nowoczesne urządzenie powinno być również opomiarowane, umożliwiając jego integrację z systemami przesyłu danych (np. system SCADA)

Zjawisko flotacji stosowane jest do oczyszczania ścieków, jak również np. do wzbogacania rud miedzi, i w innych zastosowaniach górniczych.

Możesz skontaktować się z autorem powyższego tekstu za pomocą tego formularza:

November 10th, 2009 | Tags: DAF, Dissolved Air Flotation, flokulacja, flotacja, flotator, flotownik, koagulacja, koagulant, koszt, koszty, kłaczki, polielektrolit, scada | Category: Uncategorized | Leave a comment

Oczyszczalnie przydomowe w tej gminie nie będą się miło kojarzyć. Ciężkie jest prowadzenie inwestycji. Każdy, kto chce coś zrobić w swojej gminie napotyka na piętrzące się ze wszystkich stron przeszkody. Co gorsza, cios może nadejść z najbardziej niespodziewanej strony.
Pewna gmina włożyła wiele pracy w realizację pomysłu skanalizowania terenu i budowy małej oczyszczalni. Rozpisano przetarg na projekt, zgłosiło się wiele firm. W tych trudnych czasach, ceny w przetargu ukształtowały się na niskim poziomie, co przyprawiło firmy uczestniczce o smutek i melancholię. Wójt promieniał, bo podpisał umowę, co prawda z nikomu nie znaną firmą, ale za to jak tanio. Nikt nie przypuszczał, że taką pracę można zrobić za tak małe pieniądze. Realizacja umowy przebiegała bez nadzwyczajnych emocji, projekt, protokół odbioru, faktura, zapłata.
Nadszedł długo wyczekiwany czas składania wniosków do PROW. Następnie przyszła kolej na poprawki. I tu nastąpił dramat. Firma krzak znikła, nikt nie odbierał telefonów, dni mijały, a na końcu wniosek gminy przepadł z kretesem z racji niezrealizowania poprawek. A teraz trzeba to będzie jakoś wytłumaczyć ludziom, którzy zapłacili zaliczki na projekty.

I tak niestety potwierdziła sie stara zasada, że tanio to drogo. Piszę to bez satysfakcji, a ku przestrodze. Ostatecznie wszystkim zależy na tym, żeby inwestycja w końcu się zmaterializowała.

Możesz skontaktować się z autorem powyższego tekstu za pomocą tego formularza:

November 7th, 2009 | Tags: gmina, kanalizacja, oczyszczalnia, oczyszczalnie przydomowe, projekt, projektant, PROW | Category: Uncategorized | Leave a comment

Systemy membranowe wykorzystują w oczyszczaniu wody procesy fizycznie zupełnie odmienne od tradycyjnie stosowanych procesów mechanicznych, chemicznych czy biologicznych. Ogólnie chodzi o separację frakcji takich jak osad, bakterie, wirusy czy molekuły konkretnych związków chemicznych na powierzchni membrany, lub wewnątrz porowatej substancji. Membrany zależnie od doboru mogą separować tłuszcze, cukry, proteiny, rozpuszczone w wodzie sole.
Ciecz przechodząca przez membranę, już pozbawiona zanieczyszczeń nazywana jest permeatem, a to co pozostało nazywane jest retenatem.
Tak jak najważniejszym parametrem sita jest średnica otworów, tak w przypadku membran najważniejsza jest średnica porów, i zależnie od niej procesy klasyfikujemy następująco:

Mikrofiltracja (MF) średnica porów 0,05 do 5 mikrometrów
Ultrafiltracja (UF) średnica porów 0,1do 0,01 mikrometra
Nanofiltracja (NF) średnica porów 0,01 do 0,001 mikrometra
Odwrócona osmoza (Reverse Osmosis, RO) średnica porów poniżej 0,001 mikrometra

Oczywiście w miarę zmniejszania porów niezbędne jest przyłożenie coraz większego ciśnienia w celu „odcedzenia” permeatu. Ciśneinie to waha się od  1 do 70 barów.

Membrany wykonywane są z tworzyw sztucznych w różnych formach. Obecnie często spotykany jest materiał PVDF czyli polifluorek winylidenu. Mogą być to membrany płaskie (FS Flat Sheet). Mogą być to wiązki cienkich rurek które wsysają permeat do środka (HF, Hollow Fiber). Mogą również być to arkusze zwinięte w rulony albo poukładane w dyski. Zapewne istnieje wiele innych możliwości ukształtowania membran, i każdy producent będzie zachwalać swoje rozwiązanie. Membrany połączone są w moduły po kilka sztuk, do których doprowadzone jest sprężone powietrze oraz które wyposażone są w pompy do wytwarzania różnicy ciśnień i odsysania permeatu. Często cały system membran podzielony jest na kilka modułów w celu umożliwienia konserwacji jednego z nich bez przerywania pracy instalacji.

Membrany znalazły zastosowanie w odsalaniu wody morskiej, uzdatnianiu wody, oraz przy usuwaniu zanieczyszczeń trudnych lub niemożliwych do usunięcia np. w drodze flotacji lub oczyszczania biologicznego. Nie wymagają one dozowania żadnych związków chemicznych, a zanieczyszczenia nie biorą udziału w żadnej reakcji chemicznej w trakcie oczyszczania co może mieć znaczenie przy zagospodarowywaniu odpadów.

Przykładowa instalacja membranowego reaktora MBR:

1 część mechaniczna – piaskownik i sita
2 część biologiczna – mały natleniany zbiornik tlenowy, w którym znajdują się moduły membranowe
3 system membranowy
4 gospodarka osadowa

Eksploatacja

W dużym uproszczeniu membrany „wysysają” permeat ze zbiornika ze ściekami do oczyszczenia. Powoduje to, że z czasem pory w membranach zapychają się nagromadzonymi zanieczyszczeniami (fouling) lub też wytrącają się substancje mineralne (scaling) i niezbędne jest ich oczyszczenie. Dokonuje się tego na kilka sposobów:
zaprzestanie pracy membrany- relaksacja. ( np. co 15 min na pół minuty)
Chwilowe odwrócenie kierunku przepływu – backwash ( np. co 2 tyg 40 minut)
metody mechaniczne (kulki, włoski ,pocieranie) – cały czas
wyjęcie i oczyszczenie powierzchni membran za pomocą substancji chemicznych takich jak kwasy organiczne (np. kwas cytrynowy). Czas i częstość zależnie od sprawności procesu
Producenci systemów membranowych starają się tak konstruować urządzenia aby zminimalizować problem zapychania membran, jak również wprowadzać różne mechaniczne sposoby ich oczyszczania w trakcie pracy. Osad powstający w systemie membranowym wymaga takiego samego usunięcia jak osad z systemu konwencjonalnego, np. za pomocą prasy osadowej.

Ekonomika

Oczyszczalnia membranowa daje bardzo wysokie parametry oczyszczania ścieków np. BZT 3.
Niestety oczyszczalnie membranowe są drogie zarówno w zakupie jak też i skomplikowane w eksploatacji.- niezbędne jest stałe monitorowanie pracy membran i podejmowanie decyzji o ich okresowym czyszczeniu odpowiednim do sytuacji sposobem. Żywotność membran oceniana jest różnie, między 3 a 6 lat zależnie od sposobu ich eksploatacji, jakości wykonania i wielu innych czynników.

Warte odnotowania jest to, że przy procesach oczyszczania wody pitnej, membrany produkują wodę o czystości nawet przekraczającej czystość wody destylowanej, choć instalacja zużywa tylko 1/3 energii w porównaniu z procesem destylacji. Tak uzyskana woda musi być poddana procesowi remineralizacji lub infiltracji, ponieważ jest „zbyt czysta” w porównaniu do wody źródlanej, czyli wypłukiwałaby z ciała ludzkiego wartościowe składniki mineralne, jak również jest oceniana przez konsumentów jako woda bez smaku.

Możesz skontaktować się z autorem powyższego tekstu za pomocą tego formularza:

November 5th, 2009 | Tags: backwash, flat sheet, fouling, hollow fiber, MBR, membrana, Mikrofiltracja, nanofiltracja, oczyszczalnia membranowa, odwrócona osmoza, permeat, polifluorek winylidenu, PVDF, relaksacja, retenat, scaling, ultrafiltracja, wirusy | Category: Uncategorized | Leave a comment

Jest to podstawowy element przydomowej oczyszczalni ścieków i pierwszy jej zbiornik. Inna jego nazwa to osadnik gnilny, ponieważ zachodzą w nim procesy beztlenowe. Części stałe opadają na dno i tworzą osad, części lżejsze od ścieków tworzą kożuch na powierzchni. Pozostałe ścieki przedostają się do kolejnego etapu oczyszczania – np. do bioreaktora. Osad w osadniku wstępnym opada na dno i ulega fermentacji, zmniejszając częściowo swoją objętość. Nadmiar osadu powinien być usuwany zależnie od jego ilości. Jest to obowiązek eksploatatora.
Najlepszym typem osadnika jest osadnik trójkomorowy, gdzie przejście do kolejnych komór umieszczone jest raz wysoko (osadzanie frakcji ciężkich) a raz nisko (Frakcje unoszące się).
Oczywiście taki osadnik jest trochę droższy w produkcji, bo zużywa się nieco więcej materiału i trzeba wykonać nieco więcej spoin, i to wpływa na cenę. Choć dobry osadnik daje jednak ochronę dalszej droższej części oczyszczalni, i tak znajdą się tacy co uznają najtańszy za najlepszy. Podobnie rzecz ma się z grubością ścianek. Najtańsze i najcieńsze modele mają tendencje do ustępowania pod naciskiem ziemi, co prowadzi albo do deformacji osadnika (obserwować, czy można bez trudu założyć na osadnik okrągłe przykrycia, czy komin wygina się eliptycznie). Zdarzają się również przypadki całkowitego złożenia ścianek osadnika pod naciskiem gruntu – dotyczy tanich modeli. Przez ostatnie lata na rynku sprzedawały się oczyszczalnie składające się z samego osadnika i z drenażu, który odprowadzał przelewające się z osadnika ścieki – często nazywano je oczyszczalniami drenażowymi. Osadnik jest w stanie oczyścić zaledwie 40% ładunku BZT zanieczyszczeń znajdujących się w ściekach. Cała reszta przechodziła przez drenaż, rozkładając się już poza obrębem urządzenia czyli konkretnie, proces oczyszczania ścieków zachodził w działce właściciela. Po kilku latach drenaż zapychał się a okolica oczyszczalni zaczynała zalatywać charakterystycznym zapaszkiem.

Możesz skontaktować się z autorem powyższego tekstu za pomocą tego formularza:

November 4th, 2009 | Tags: biologiczna, bioreaktor, BZT, drenaż, oczyszczalnie przydomowe, osad, osadnik, rozkład beztlenowy, szambo | Category: Uncategorized | Leave a comment